Slapeloos door de zorgen, slapeloos in het donker. Zorgen om de wereld: Gaza, Sudan, Syrië, Oekraïne. Zorgen om ons land: zorg, embryo’s, stikstof, politieke correctheid. Zorgen om mijn gezondheid: burn-out? moe? covid, kanker?

De kerstboomlichtjes op het plein brengen verlichting. Een beetje licht, maar kwetsbaar, ook hanteerbaar? De zorgen voorbij, maar de duisternis blijft. Licht van kerstmis, volledig, maar waar en hoe?

Aan tafel tijdens het kerstdiner. Zorgen verdwijnen, maar de pijn blijft. Een dochter die niet meer thuiskomt. Een dorpsgenoot omgekomen bij een ongeluk in de kerstnacht. Een vader die terminaal ziek is. Buurman zonder vrienden en familie. Herkenbaar voor iedereen. Zorgen om je naasten, je vrienden, je gezin.

Er schijnt licht in de duisternis. Jesaja verwoordde het: het volk dat in duisternis ronddwaalt, en dan een groot licht. Dat kind in de kribbe, niet die blinkende ster, niet de schapen in de stal. Die wijzen alleen de weg. Kwetsbaar en klein, dichtbij en ver weg. Dat kind, Jezus, vertolkt de boodschap van geloof, hoop en liefde.

Welke boodschap? De dochter die zomaar zegt: mam, ik hou van jou, een kaartje van je dierbaarste kleinkind, even aandacht voor elkaar: een klopje op de schouder, komen wij in actie? een kaartje, een belletje, een appje?

De grote wereldproblemen opgelost? We hopen het. We geloven het en we vertrouwen er op. Oorlogen gestopt? Politiek weer menselijk? De wereld zal niet veranderen op één avond. Wij? Of zij? Vastzittend in oude eigen donker.

Het licht van kerstmis. Vol hoop en vertrouwen doorverteld door herders. Doorverteld door engelen, doorverteld door koningen. Doorverteld heel de geschiedenis door, heel de aarde omvattend van zuid tot noord, van oost tot west.

Kerstmis wordt licht in de duisternis. Het licht komend vanuit je hart. Niet de lichtjes in de kerstboom op het plein, niet de lichtjes in en buiten de huizen. Dat is slechts schijn, met achterliggend vertrouwen dat het ooit beter zal worden. Ooit weer vrede, ooit weer menselijkheid, ooit weer aandacht voor elkaar, voor je weggelopen zoon, je zieke opa, je verwarde oma. Ooit weer aandacht voor de problemen in de zorg, voor conflicten rond mest, rond CO2-uitstoot. Ooit weer aandacht voor Sudan, Gaza, oorlogsgebieden, Congo.

De geboorte van Jezus mag en kan ons niet koud laten, ons hart wordt geraakt bij het zien van gedode mensen, verbrande gebouwen. Jezus lost dat allemaal niet op. De mens kreeg bij de schepping eigen verantwoordelijkheid. Laten we die oppakken en er in geloven. Op wereldniveau, op landelijk niveau, voor ons zelf en onze naasten.

Dat mag ik u allen wensen: een zalig en gezegend kerstmis met veel hoop, veel vertrouwen en ook veel liefde.

Fons Boom